جامعه شناسي خودماني (چرا درمانده ايم؟) 3

 

  

کتاب 124:

جامعه شناسی خودمانی (چرا درمانده‏‏ایم)

حسن نراقی

مقاله‏های فارسی

نشر اختران، چاپ بیست و دوم، تابستان 1388

155 صفحه

 

 

 

K       سراسر تاریخ گذشته‏مان را نگاه کنید. گرفتن به همت یک مرد نظامی (از هر نوعش) انجام می‏گیرد چون برای گرفتن فقط زور لازم است و آتش زدن و زبان درآوردن، اما وقتی اوضاع آرام شد می‏بینید که دیگر حتی نادرشاهی که برای ایرانی‏ی سرافکنده‏ی بعد از صفویه، این چنین اعتباری فراهم آورده قادر به ادامه‏ی کار نیست چون تمرین سازندگی نکرده، آمادگی و سواد لازم را برای کار ندارد؛ بنابراین همان رویه‏ی نظامی را آن‏قدر ادامه می‏دهد که مردم برای تامین مالیات مجبور می‏شوند دخترانشان را به ترکمن‏ها بفروشند و وقتی دیگر به جان آمدند باز شروع می‏شود؛ روز از نو روزی از نو، تا سر بجنبانی یک مقطع دیگر از رویدادهای تکراری تاریخ شکل گرفته است. به هرحال به این نتیجه می‏رسیم که اگر نخواهیم همه چیز را دوباره و چندباره تجربه کنیم باید تاریخ را جدی بگیریم. چه باور دارم بد شناخت دیروز هرگز قادر نخواهیم بود امروز و فردای بهتری برای خود بسازیم.

آدم رو یاد قهوه تلخ جناب مهران مدیری می‏اندازه.

 

K       بیچاره ملتی که به قهرمان نیاز داشته باشد.

 

از فصل خودمحوری و برتری جویی:

K       شما در جامعه‏ای زندگی می‏کنید که کلمه‏ی نمی‏دانم و بلد نیستم کمتر از هر کلمه‏ی دیگری به گوشتان می‏خورد. چطور جماعتی تا قبل از این که بدانند که نمی‏دانند به دنبال دانستن خواهند رفت...مگر ممکن است؟

خداوند ابن یمین فریومدی را بیامرزد:

آن کس که نداند و نداند که نداند

در جهل مرکب ابدالدهر بماند

 

K       گوبینو دیپلمات فرانسوی در کتاب "سه سال در ایران" در مورد ایرانیان می‏گوید:

«زندگی مردم این مملکت عبارتست از سر تا پا یک رشته توطئه و یک سلسله پشت‏سرهم‏اندازی. فکر و ذکر هر ایرانی فقط متوجه این است که کاری را که وظیف اوست انجام ندهد. ارباب، مواجب گماشته خود را نمی‏دهد و نوکر تا می‏تواند ارباب را سرکیسه می‏کند. از بالا گرفته تا پایین، در تمام مدارج و طبقات این ملت جز حقه‏بازی و کلاه‏برداری بی‏حد و حصر و بدبختانه علاج‏ناپذیر چیز دیگری دیده نمی‏شود و عجیب آن‏که این اوضاع دلپسند آنان است و تمامی افراد هرکس به سهم خود از آن بهره‏مند و برخوردار می‏شوند و این شیوه کار و طرز زندگی روی هم رفته از زحمت آنان می‏کاهد و به همین دلیل کمتر کسی حاضر به تغییر این وضع است.

 

+ حسن نراقی (1)

1)      جامعه شناسی خودمانی

 

جامعه شناسي خودماني (چرا درمانده ايم؟) 2

 

 

 

کتاب 124:

جامعه شناسی خودمانی (چرا درمانده‏‏ایم)

حسن نراقی

مقاله‏های فارسی

نشر اختران، چاپ بیست و دوم، تابستان 1388

155 صفحه

 

 

بخش‏هایی از کتاب:

L من نمی‏دانم اگر این همسایه شرقی و دردکشیده‏ی ما افغانستان نبود، تکلیف روحیه‏امان چه می‏شد.

خب البته نکته‏ش اینجاست که دیگه حتی افغانستان هم خیلی مایه‏ی دلخوشی نیست.

از کتاب خلقیات ما ایرانیان مرحوم جمالزاده نوشته که:

K با همه قیافه که به خود می‏گیرند هیچ کار دنیا را به جد نمی‏گیرند مگر در سه مورد مخصوص، یکی شکم، یکی کیسه و یکی تنبان. وقتی پای این سه چیز به میان آید یوسف را به کلافی و خدا را به خرمایی می‏فروشند. چطور می‏خواهی دلم به حال این مردم دوز و کلکی مزاج نسوزد که برای حل و فصل معضلات امور و مشکلات دنیا تنها به سه طریقه معتقدند که عبارتست از "سرهم بندی"، "ماست‏مالی" و روش مرضیه‏ی "ساخت و پاخت". این هر سه از مبتکرات فکر بدیع و از کشفیات قریحه سرشار خودشان است و در این میدان الحق که گوی سبقت را از جهان جهانیان ربوده‏اند.

+ حسن نراقی (1)

1) جامعه شناسی خودمانی

جامعه شناسي خودماني (چرا درمانده ايم؟)

کتاب 124:

جامعه شناسی خودمانی (چرا درمانده‏‏ایم)

حسن نراقی

مقاله‏های فارسی

نشر اختران، چاپ بیست و دوم، تابستان 1388

155 صفحه

چند پست پیش عاطفه برام پیام گذاشته بود و این کتاب رو پیشنهاد کرده بود. خودش هم داشت دادش که بخونم. بدک نبود. البته خوب بیچاره خودش گفته خودمانی دیگه... درست مثل وقتایی که با بچه‏ها نشستیم دور هم و جامعه و دولت و خودمون رو نقد می‏کنیم. همونجوریه کاملا. در مجموع کتاب جالبیه. اگه خیلی دنبال یه چیز شگفت‏انگیز راجع به جامعه‏مون و راه‏حل فوق‏العاده‏ای برای حل شدن تمام مشکلات در یک شب و نصفی نباشی، خوب خوبه.

کتاب در سال 80 نوشته شده و یه سری انتقادات به دولت ا.ص.ل.ا.ح.ا.ت گرفته. کاری ندارم چقدر درسته. به نظر خیلی هم بیراه نیست اما نمی دونم اگه سال 88 نوشته می‏شد چیا می‏خواست بنویسه!!!

فقط این که در حال حاضر که داریم بدجوری تاوان ناآگاه بودن جمع عمومی جامعه رو می‏دیم شاید برای جمع عمومی جامعه کتاب خوبی باشه. منظورم من و شمایی که با اینترنت سر و کار داریم نیست. منظورم اونایی هست که به جز صدا و سیمای دولت محترم به رسانه‏ی دیگری دسترسی ندارن.

نویسنده بعد از این کتاب، کتاب دیگری با نام "پی نکته هایی بر جامعه شناسی خودمانی" نوشته که عاطفه داره. ازش می گیریم می خونم می گم چه طوره.

از کتاب زیاد یادداشت برداشتم اما ترجیح می‏دم باقی این پست فقط فهرست مطالب را بیارم. چون خیلی خوب صفات ما ایرانیان رو بیان می‏کنه. نکته‏هاش باشه برای پست بعد.

فهرست مطالب:

· با تاریخ بیگانه‏ایم

· حقیقت گریزی و پنهان کاری ما

· ظاهرسازی ما

· قهرمان‏پروری و استبدادزدگی ما

· خودمحوری و برتری‏جویی ما

· بی‏برنامگی ما

· ریاکاری و فرصت‏طلبی ما

· احساساتی بودن و شعارزدگی ما

· ایرانیان و توهم دائمی توطئه

· مسوولیت‏ناپذیری ما

· قانون‏گریزی و میل به تجاوز ما

· توقع و نارضایتی دائمی ما

· حسادت و حسدورزی ما

· صداقت ما!

· همه‏چیز دانی ما

· و نمونه‏هایی دیگر از خلقیات ما

+ حسن نراقی (1)

1) جامعه شناسی خودمانی