جامعه شناسي خودماني (چرا درمانده ايم؟) 3

 

  

کتاب 124:

جامعه شناسی خودمانی (چرا درمانده‏‏ایم)

حسن نراقی

مقاله‏های فارسی

نشر اختران، چاپ بیست و دوم، تابستان 1388

155 صفحه

 

 

 

K       سراسر تاریخ گذشته‏مان را نگاه کنید. گرفتن به همت یک مرد نظامی (از هر نوعش) انجام می‏گیرد چون برای گرفتن فقط زور لازم است و آتش زدن و زبان درآوردن، اما وقتی اوضاع آرام شد می‏بینید که دیگر حتی نادرشاهی که برای ایرانی‏ی سرافکنده‏ی بعد از صفویه، این چنین اعتباری فراهم آورده قادر به ادامه‏ی کار نیست چون تمرین سازندگی نکرده، آمادگی و سواد لازم را برای کار ندارد؛ بنابراین همان رویه‏ی نظامی را آن‏قدر ادامه می‏دهد که مردم برای تامین مالیات مجبور می‏شوند دخترانشان را به ترکمن‏ها بفروشند و وقتی دیگر به جان آمدند باز شروع می‏شود؛ روز از نو روزی از نو، تا سر بجنبانی یک مقطع دیگر از رویدادهای تکراری تاریخ شکل گرفته است. به هرحال به این نتیجه می‏رسیم که اگر نخواهیم همه چیز را دوباره و چندباره تجربه کنیم باید تاریخ را جدی بگیریم. چه باور دارم بد شناخت دیروز هرگز قادر نخواهیم بود امروز و فردای بهتری برای خود بسازیم.

آدم رو یاد قهوه تلخ جناب مهران مدیری می‏اندازه.

 

K       بیچاره ملتی که به قهرمان نیاز داشته باشد.

 

از فصل خودمحوری و برتری جویی:

K       شما در جامعه‏ای زندگی می‏کنید که کلمه‏ی نمی‏دانم و بلد نیستم کمتر از هر کلمه‏ی دیگری به گوشتان می‏خورد. چطور جماعتی تا قبل از این که بدانند که نمی‏دانند به دنبال دانستن خواهند رفت...مگر ممکن است؟

خداوند ابن یمین فریومدی را بیامرزد:

آن کس که نداند و نداند که نداند

در جهل مرکب ابدالدهر بماند

 

K       گوبینو دیپلمات فرانسوی در کتاب "سه سال در ایران" در مورد ایرانیان می‏گوید:

«زندگی مردم این مملکت عبارتست از سر تا پا یک رشته توطئه و یک سلسله پشت‏سرهم‏اندازی. فکر و ذکر هر ایرانی فقط متوجه این است که کاری را که وظیف اوست انجام ندهد. ارباب، مواجب گماشته خود را نمی‏دهد و نوکر تا می‏تواند ارباب را سرکیسه می‏کند. از بالا گرفته تا پایین، در تمام مدارج و طبقات این ملت جز حقه‏بازی و کلاه‏برداری بی‏حد و حصر و بدبختانه علاج‏ناپذیر چیز دیگری دیده نمی‏شود و عجیب آن‏که این اوضاع دلپسند آنان است و تمامی افراد هرکس به سهم خود از آن بهره‏مند و برخوردار می‏شوند و این شیوه کار و طرز زندگی روی هم رفته از زحمت آنان می‏کاهد و به همین دلیل کمتر کسی حاضر به تغییر این وضع است.

 

+ حسن نراقی (1)

1)      جامعه شناسی خودمانی

 

جامعه شناسي خودماني (چرا درمانده ايم؟) 2

 

 

 

کتاب 124:

جامعه شناسی خودمانی (چرا درمانده‏‏ایم)

حسن نراقی

مقاله‏های فارسی

نشر اختران، چاپ بیست و دوم، تابستان 1388

155 صفحه

 

 

بخش‏هایی از کتاب:

L من نمی‏دانم اگر این همسایه شرقی و دردکشیده‏ی ما افغانستان نبود، تکلیف روحیه‏امان چه می‏شد.

خب البته نکته‏ش اینجاست که دیگه حتی افغانستان هم خیلی مایه‏ی دلخوشی نیست.

از کتاب خلقیات ما ایرانیان مرحوم جمالزاده نوشته که:

K با همه قیافه که به خود می‏گیرند هیچ کار دنیا را به جد نمی‏گیرند مگر در سه مورد مخصوص، یکی شکم، یکی کیسه و یکی تنبان. وقتی پای این سه چیز به میان آید یوسف را به کلافی و خدا را به خرمایی می‏فروشند. چطور می‏خواهی دلم به حال این مردم دوز و کلکی مزاج نسوزد که برای حل و فصل معضلات امور و مشکلات دنیا تنها به سه طریقه معتقدند که عبارتست از "سرهم بندی"، "ماست‏مالی" و روش مرضیه‏ی "ساخت و پاخت". این هر سه از مبتکرات فکر بدیع و از کشفیات قریحه سرشار خودشان است و در این میدان الحق که گوی سبقت را از جهان جهانیان ربوده‏اند.

+ حسن نراقی (1)

1) جامعه شناسی خودمانی