زنان بدون مردان

کتاب 120:

زنان بدون مردان

شهرنوش پارسی‏پور

داستان فارسی

نشر نقره، چاپ اول، 1368

140 صفحه

چیزی که باعث شد این کتاب رو بخرم فیلم شیرین نشاط بود که از روی این کتاب ساخته شده. البته من فیلم رو ندیدم. اما خب زمانی که جایزه گرفت حتی تلویزیون خودمون هم به خاطر سبز پوشیدن عوامل فیلم، مراسم رو نشون داد.

از سال چاپ کتاب واضحه که از دستفروشی‏های انقلاب خریداری شده است!!!

در کل من آدم فمنیستی نیستم. من به برابری انسانها معتقدم و این که اگر خانوم‏ها به پایین‏تر بودن خودشون اعتقاد نداشته باشن نیازی هم به راه انداختن این جور چیزها نیست. برای این که بخوای فمنیست بشی اول باید قبول کنی که زن جنس دومه و حالا بخوای تلاش کنی که نباشه. من به اصل اولش اعتقاد ندارم.

نمی‏شه گفت کتاب فمنیستیه اما خب راجع به 5 تا زن هست: مهدخت، فائزه، مونس، فرخ‏لقا و زرین‏کلاه. اول زندگی تک‏تکشون رو بیان می‏کنه و بعد داستان طوری پیش می‏ره که همه با هم در داستان هستند.

تا چند فصل داستان‏ها خیلی واقعی است و شلوغی‏های سال 1332 را نشان می‏دهد اما به مرور با افسانه قاطی می‏شود و آخراش دیگه کلا افسانه‏ست. من رو یاد بعضی از داستان‏های صمد بهرنگی انداخت.

 پس مونس رفت و مدت یکماه خیابانگردی کرد. در روزهای نخست که رفته بود خیابان‏ها شلوغ بود و مردم مشغول زد و خورد و کشتن یکدیگر بودند. اندک اندک خیابان‏ها خلوت شد و مردم به خانه‏هایشان رفته و مشغول فکر کردن و اسف خوردن شدند. عده‏یی هم به زندان رفتند. عده‏یی هم شادمان بودند و در مجالس عدیده عرق و شراب می‏خوردند و می‏خندیدند. دختر نیمه‏جوان البته به مجالس نمی‏رفت، ولی در خیابان‏ها، از پشت پنجره‏های اتاق‏های مجالس رد می‏شد و به صدای خنده‏ها گوش می‏داد. شب‏ها هم کسی از خانه بیرون نمی‏آمد چون پاسبان‏ها اسم شب می‏پرسیدند. کم‏کم گذار مونس به کتابخانه‏های مقابل دانشگاه افتاد. چند روزی با حجب می‏ایستاد و به پشت جلد کتاب‏ها نگاه می‏کرد بدون آن که به خودش اجازه خواندن عنوان‏های آن‏ها را بدهد. بعد کم‏کم ترسش ریخت و شروع کرد به خواندن عنوان‏ها. عاقبت روزی و نه در ویترین کتابفروش که در بساط دست‏فروشان عنوان کتاب نظرش را گرفت:

«راز کامیابی‏های جنسی یا بدن خود را بشناسیم»

واژه نامه:

تخیدن:[ ت ِ دَ ] (مص ) مصدر منحوت از تخمق یا تخمگ ترکی ، خوردن (اهریمنی ). نفرین گونه ایست چون زهر مار کردن ، کوفت کردن : بِتِخ ؛ کوفت کن . زهر مار کن . تِخید؛ زهر مار کرد. کوفت کرد

+ شهرنوش پارسی پور (1)

1. زنان بدون مردان