كتاب ۳۷:
{ آدم هميشه كم و بيش عاشق است.
{ شما حقيقت را ميگوييد و حقيقت سيلي يا تبريك و تحسين برايتان به ارمغان ميآورد. از همه بدتر اين كه در هر دو صورت كسي حرفتان را باور نميكند.
حقيقت باور نكردنيست.
كتاب ۳۷:
"ابله محله" نوشتهي "كريستين بوبن" ترجمهي "مهوش قويمي"
{ هنگامي كه لبخند بر لبان «ژه» نشست، دو هزار و سيصد و چهل و دو روز از مرگ او گذشته بود.
{ ژه با ديدن آلبن چشمكي زد. ژه هميشه از ديدن بچهها خوشحال ميشد. آلبن ترسيد. آنچه ترس را برميانگيزد، ناشناختههاست.
من روناك ياريان هستم. متولد 25/تير/61. چند ساليه از كتابهايي كه ميخونم پراكنده مي نويسم. يه روز تصميم گرفتم اينجا بنويسم تا كساني كه دوست دارند هم بخونند. از روي دست خانم مرضيه برومند يه تقلب هم كردم. هر مطلب، به اسم يه كتابه.