کتاب 71:
حسنی نگو یه دسته گل
منوچهر احترامی
به یاد منوچهر احترامی که دار فانی رو وداع گفت و همه کودکان ایرانی را از شعرهای قشنگش محروم کرد. (هر چند نمیدونم هنوز هم برای کودک میسرود یا نه)
یادش گرامی و خاطرش زنده باد!
من تمام کتاباش رو بچگی داشتم و همش رو از بر بودم و هنوز هم هستم. به نظرم تنها کسانی که الان در زمینه شعر کودک تا حدودی در حد و اندازههای منوچهر احترامی هستن، آقای ناصر کشاورز و خانم شکوه قاسمنیا رو میشه اسم برد.
۞ کره الاغه کدخدا
یورتمه میرفت تو کوچهها
الاغه چرا یورتمه میری؟
دارم میرم بار بیارم
دیرم شده عجله دارم!
الاغ خوب و نازنین
سر در هوا، سم بر زمین
یالت بلند و پر مو
دمت مثال جارو
یه کمی به من سواری میدی؟
نه که نمیدم!
چرا نمیدی؟
واسه این که من تمیزم
پیش همه عزیزم
اما تو چی موی بلند روی سیاه ناخن دراز، واه و واه و واه!
