كتاب ۴۰:
"مهمانسرای دو دنیا" نوشتهی " اریک امانوئل اشمیت" ترجمهی "شهلا حائری" / نمایشنامه فرانسه / 1999
راستش اصلا نمیدونم چرا وقتی این کتاب رو میخوندم, همش تله تئاترهای شبکه چهار میاومد جلوی چشمم. نه که تصور کنم. به نظرم دیده بودمش. صدای آسانسور ... آدما ... دکتر ... انگار همش رو دیده بودم. حالا اگه شما این کتاب رو خوندین یا اگه بعدا میخونینش و اگه این تله تئاتری رو که تو ذهن منه دیدین, در اون صورت لطف کنید و نذارید من اینجور افسرده خاطر بمونم. فوری بردارید به من بنویسید که¬ واقعا تو تلویزیون ایران یه تله تئاتری از روی این نمایشنامه اجرا شده....
۞ الکل خودکشی بیعرضههاست.
۞ فقط آدمهای خودخواه میتونن کاملا سالم باشن.
۞ و این اولین درسی بود که از اقامت طولانیم پیش شما آموختم و آن پذیرفتن اجتنابناپذیر بود.
۞ و دکتر عزیز این دومین درسیه که یاد گرفتم: این که اجتنابناپذیر رو دوست داشته باشم.
¬: از شازده کوچولو