لي لي و ماياكوفسكي

 

 

کتاب 54:

لی‏لی و مایاکوفسکی

نویسنده و گردآورنده: بنگت یانگفلت Bengt Jangfeldt

ترجمه‏ی: علی شفیعی

نشر چشمه، چاپ اول پاییز 1384

 

 

 

من هنوز دارم سعی می‏کنم که این کتاب رو هضم ‏کنم! تازه فکر می‏کردم خیلی روشنفکرم!!!!

شروع کتاب:

۞رابطه‏ی بین ولادیمیر مایاکوفسکی و لی‏لی بریک یکی از درام‏های بزرگ عاشقانه ادبیات جهانی به شمار می‏رود و این موضوع همیشه چه برای محققان جدی و چه هوچی‏گران از جذابیت خاصی برخوردار بوده است. برای عده‏ای این رابطه نمونه برجسته‏ای از فساد و بی‏بندوباری بورژوازی است و عده‏ای دیگر از آن به عنوان تجربه جدیدی از همزیستی یاد می‏کنند،  تلاشی شجاعانه برای به وجود آوردن رابطه جدیدی از دوستی و عشق.

 

کتاب از دو بخش تشکیل شده. از ابتدا تا صفحه 65 نویسنده با استفاده از نامه‏ها و تلگراف‏های گردآوری شده و آشنایی‏اش با لی‏لی بریک در آخرین سال‏های زندگی لی‏لی (1978-1972)، 15 سال از زندگی لی‏لی را که به همراه مایاکوفسکی بوده به تصویر می‏کشد. بعد از این آشنایی اولیه تا صفحه 160 فقط متن نامه‏هاست که می‏خونی. از لی‏لی به مایاکوفسکی، از مایاکوفسکی به لی‏لی، از لی‏لی به اوسیپ و مایا کوفسکی. آخر کتاب هم چند تا عکس از این آدم‏ها هست. لی‏لی، مایاکوفسکی، اوسیپ حتی بنگت یانگفلت!

ترجیح می‏دم بیشتر از این توضیح ندم. چون خیلی هیجان‏انگیزه. تو اون سال‏ها این نوع عشق و زندگی!!!

مدل قربون صدقه رفتنشون تو نامه‏ها برام خیلی جالب بود:

از نامه لی‏لی به مایاکوفسکی:

۞ هرشب دماغت را درسته می‏بوسم! البته آبش را نمی‏چشم ها! دلم برنمی‏دارد! خلاصه این که تو باید از من راضی باشی.

۞سخت در آغوشت می‏گیرم و پوزه توله‏ی خودم را می‏بوسم. لی‏لیای تو.

از نامه مایاکوفسکی به لی‏لی:

۞آخرین تلگراف تو هم چندان لحن دوستانه‏ای نداشت – نه از « دوستت دارم» نه از «مال تو» و نه «پیشی» در آن خبری نبود.

۞تو را هزار بار می‏بوسم و اوسیپ را هشتصد بار. توله.*

 

*: مایاکوفسکی، لی‏لی را «پیشی» صدا می‏زد و لی‏لی، مایاکوفسکی را «توله».

پ.ن: نمی‏فهمم چرا نشر چشمه تو این کتاب این همه غلط املایی داشته! مثلا تو صفحه 26 نوشته پطروگراد و صفحه روبروش یعنی 27 نوشته پتروگراد! امیدوارم برای چاپ بعدی دوباره ویراستاری بشه.

 

لغت جدید

فوتوريست: فوتوریست‌ها نگاهی طغیان گر به تاریخ و مظاهر تمدن داشتند و در بیانیه‌های خویش به نابودی آنها رای می‌دادند و از مظاهر مدرن بشریت ستایش می‌کردند , آنها خواهان نابودی موزه‌ها , کتابخانه‌ها و چیزهای از این قبیل که نماد‌های قدیم و تمدن‌های پیشین را در خویش نگهداری می‌کردند , بودند و به همین خاطر جنبش فورتوریسم یکی از ریشه‌های پیدایش فاشیسم در ایتالیا شد .